رهبر معظم انقلاب اسلامی:دشمن درحال استفاده از خلأهایی در برجام است که بعلت اعتماد به طرف مقابل باقی ماند      رهبر معظم انقلاب اسلامی:هر جامعه در حال حرکت به سمت پیشرفت، به‌طور طبیعی با موانع و چالش هایی مواجه است و اگر این جامعه دارای آرمانهای معنوی و ضد قدرت طلبی و ضد دنیاطلبی باشد، قطعاً موانع بیشتر خواهد بود       رهبر معظم انقلاب: مشکلات اقتصادی به‌ویژه رکود و بیکاری باید حل شوند      رهبر معظم انقلاب: دولت میتواند با تعامل با کارشناسان و اقتصاد دانان منتقد، تولید داخلی را زنده کند        رهبر معظم انقلاب: امنیت؛ اولویت و موضوع درجه‌یک کشور/ دشمن به‌دنبال ایجاد دوقطبی در جامعه است؛ همه مراقب باشند       
تعداد بازدید: ۱۵۵
آنچه می‌خوانید بیشتر توصیه است تا دستورالعمل، جملاتی که در ادامه می‌خوانید تجربیات ۱۵۰ ساله خبرنگاران رویترز در بحران است
کد خبر: ۶۸۷۲۱
تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۱:۱۲

خبرنگاری در بحران

به گزارش سرمدنیوز باشگاه روزنامه‌نگاران ایران در پی فروریختن ساختمان تجاری پلاسکو در پایتخت ایران و روزهای پر التهاب و بحرانی نکاتی در مورد خبرنگاری بحران از تجربیات ۱۵۰ ساله خبرنگارن رویترز نوشت که مطالعه و دانستن آنها برای خبرنگاران ایرانی نیز ضروری است.

مقامات دولتی در بسیاری از کشورها فکر می‌کنند ترساندن خبرنگارها کار خوبی است. این یک اشتباه بزرگ است. آنها تصور می‌کنند با ترساندن خبرنگاران، آنان کمتر در کار کسانی که قدرت را در دست دارند سرک بکشند.

روزنامه نگاران اگرچه باید اتفاقات را پوشش بدهند اما حق دارند خود را از درگیری دور نگه دارند. یکی از اساتید رویترز می‌گوید «هیچ خبری ارزش کشته شدن ندارد.» و ادامه می‌دهد «همیشه فردا خبرهای خوب پیدا می‌شود.» نگذارید فرصت گرفتن یک عکس خوب یا پوشش یک سوژه بکر منجر به از دست دادن جان شما شود.

یک خبر یا عکس زمانی ارزش دارد که بتوانید آن را منتشر کنید. روزنامه نگار مرده نمی‌تواند عکس یا خبر خود را منتشر کند.

همان طور که اصول خبر نویسی را یاد گرفته‌اید، به دنبال اصولی باشید که رعایت آنها می‌تواند جان شما را در مقابل خطرات احتمالی حفظ کند.

خط خود را با تحریریه از قبل مشخص کنید و آن را حفظ کنید.

یک نفر در تحریریه باید بداند شما کجا رفته‌اید و چه ساعتی بازمی گردید.

شماره تلفن افرادی را که به دردتان می‌خورد را داشته باشید.

کمک‌های اولیه را حتماً یاد بگیرید.

شماره تلفن خبرنگاران دیگر را داشته باشید و درباره خطرات با آنها نیز صحبت کنید.

به دبیر خود یا کسی که منتظر بازگشت شماست بگویید اگر پیدایتان نشد چکار باید بکند.

برای نجات خودتان از قبل برنامه داشته باشید.

درباره لباس، استفاده از کارت خبرنگاری، کیف پول، و هویت خودتان از قبل تصمیم بگیرید.

کارت روزنامه نگاری بهتر است در جیبتان باشد، وقتی کسی پرسید اینجا چکار می‌کنید بگویید خبرنگار هستید و کارت خودتان را نشان دهید

چیزی را به دست قضا و قدر نسپارید، به شانس اعتماد نکنید، فکر نکنید فقط دیگران مجروح یا کشته می‌شوند و چنین اتفاقی برای شما نمی‌افتد

گروهی کار کنید، یکی از نکاتی که سربازان جان خود را بهتر از دیگران حفظ می‌کنند، این است که گروهی کار می‌کنند. درحالی که روزنامه نگاران تنها کار می‌کنند. با همکاران خود در ارتباط باشید ولو آن که رقیب خبری شما باشد.

یادتان باشد که اوضاع وقتی خطرناک می‌شود که کنترل از دستتان خارج شود.

وقتی قرار است به منطقه بلازده یا خطرناکی بروید کفش نو نپوشید. کفشی به پا داشته باشید که چند وقتی است آن را پوشیده‌اید و مطمئن باشید که پای شما را نمی‌زند. کفشی به پا داشته باشید که سبک، ساده، ضد آب، ترجیحاً ضد حرارت و راحت باشد.

یک کلاه خوب همیشه به کارتان می‌آید.

پولی که به همراه دارید را در چند جیب مختلف بگذارید.

اطلاعات پزشکی خودتان را به همراه داشته باشید. مثل گروه خونی. این که دیابت دارید یا نه. اگر آلرژی دارید مشخص کنید. همه این موارد در صورتی که زخمی بشوید یا حادثه ببینید به کار می‌آید.

مقداری شکلات به همراه داشته باشید. شکلات خوب می‌تواند گاهی حال شما را خوب کند.

اجازه ندهید کسی جای شما تصمیم بگیرد و شما را به کانون آتش یا بحران بفرستد. ممکن است سردبیر از تحریریه زنگ بزند و بخواهد شما کاری را انجام دهید. شما خودتان که در محیط هستید ببینید می‌توانید انجام بدهید یا نه. خطر را تخمین بزنید و سپس تصمیم بگیرید.

بینایی، شنوایی، بویایی خود را بکار بگیرید. بو بکشید. و خوب ببینید. ممکن است در جایی که ایستاده‌اید مخزن کوچک نفت یا بنزین باشد. ممکن است آهنی در شرف سقوط باشد. سریع محلی را که هستید ترک کنید. ممکن است صدای ناله‌ای به گوش شما برسد سریع نیروی امداد را خبر کنید.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدید ها