عصر پر گویی و پر نویسی گذشت. کوتاه بگوییم، کوتاه بنویسیم. (روزنامه آسیا)       
تعداد بازدید: ۴۳
نشریه آمریکایی نشنال اینترست نوشت: از آنجا که خروج از برجام بزرگترین آسیب را به نزدیکترین متحدان و بیشترین مزیت را برای رقبای آمریکا (چین و روسیه) به دنبال خواهد داشت، می توان آن را یک بی خردی ژئوپلیتیک و برهم زننده ثبات اقتصادی دانست
کد خبر: ۹۰۶۸۷
تاریخ انتشار: ۲۰ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۴
نشنال اینترست:خروج ترامپ از برجام، بی خردی ژئوپلیتیک بود
به گزارش سرمدنیوز،'فرانک ویسنر' کارشناس خدمات خارجی و 'نلسون کانینگهام' مشاور 'جو بایدن' و 'جان کری' و مشاور ویژه 'بیل کلینتون' دیروز (شنبه) در ادامه تفسیری در این نشریه با عنوان 'ضربه راهبرد ایرانی ترامپ به اقتصاد آمریکا' افزودند: تصمیم 'دونالد ترامپ' به خروج ایالات متحده از توافقنامه هسته ای با ایران می تواند خطرناکترین و بی ثبات کننده ترین حرکت در طول دوران ریاست جمهوری پرآشوب وی باشد.

توافق نامه هسته ای ایران یا برجام (برنامه جامع اقدام مشترک) به عنوان یک پیروزی دیپلماسی چندجانبه و گامی مهم در جهت رسیدن به دو هدف اصلی است: عدم گسترش تسلیحات هسته ای و ثبات درازمدت در خاورمیانه.

حتی بسیاری از کسانی که به این توافق تردید داشتند، از جمله 'جیمز متیس' وزیر دفاع ایالات متحده، با خروج واشنگتن از این معاهده هسته ای مخالف بودند. بنا بر این خروج یک جانبه رئیس جمهوری آمریکا بطور قطع دارای پیامدهای مخرب ژئوپلیتیک فراوانی خواهد بود و در راس آن نخستین آسیب به اقتصاد و بودجه آمریکا وارد می شود.

در واقع توافق ایران با پشتیبانی رسمی نه تنها متحدان اصلی ما (انگلستان، فرانسه، آلمان و اتحادیه اروپا)، بلکه با مهمترین رقبای ما (روسیه و چین) بود و ترامپ با خروج از آن، خطر از سرگیری برنامه هسته ای ایران را افزایش داده و احتمال بروز درگیری دیگری در خاورمیانه پرآشوب را بالا می برد.

از سوی دیگر با این کار، ترامپ ایران را به سوی روسیه و چین هدایت کرده و اتحاد ترانس آتلانتیک با اروپا را که از سال ۱۹۴۵ جهان برقرار شده، تضعیف کرده است.

فراتر از همه اینها، ترامپ ممکن است تاکنون توافق های بین المللی فراوانی را از جمله نفتا، همکاری ترانس پَسیفیک و توافق آب و هوایی پاریس را زیر پا گذاشته باشد، اما خروج از برجام تجارت تمام شرکای ما را با اختلال روبرو می کند. این خروج بزرگترین آسیب را به نزدیکترین متحدان ما و بیشترین مزیت را برای رقبای ما به دنبال خواهد داشت. بنا بر این خروج از برجام را می توان بگونه ای یک بی خردی ژئوپلیتیک و برهم زننده ثبات اقتصادی دانست.

از سویی، ترامپ با خروج از برجام وعده داده است که تحریم های شدید ایالات متحده علیه ایران و همچنین شرکت های آمریکایی که این تحریم ها را نقض کرده اند، تحمیل شود.

این تحریم ها که 'تحریم های ثانویه' خوانده می شوند شرکت های خارجی را که با ایران تجارت کنند هم هدف قرار داده و آنها را مجازات خواهد کرد.

به عبارتی این تحریم ها برای شرکت های مستقر در اروپا، کانادا، ژاپن، کره، هند و آمریکای لاتین اعمال خواهد شد؛ یعنی بزرگترین و نزدیکترین شرکای تجاری ما را نشانه می گیرد.

به لحاظ نظری این تحریم ها بر شرکتهای مستقر در چین و روسیه نیز تأثیر خواهد گذاشت، اما روسیه حال با استفاده از قانون ضد تحریم با این تحریم ها مقابله می کند و هیچکس انتظار ندارد چین در نیز در زمره کشورهایی قرار گیرد که مشمول تحریم های واشنگتن شود. حال اگر ما اروپایی ها و سایر شرکت ها را به تبعیت از قانون تحریم های ثانویه مجبورکنیم، این خلاء وسیعتر و فرصت روسیه و چین برای بهره گیری از تجارت با ایران بیشتر می شود.

** ترامپ و پمپئو آمریکا را به سوی جنگ تجاری با کشورهای بزرگ می برند

با توجه به این شرایط، ترامپ و مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا، با افزایش تهدید تحریم های گسترده، ایالات متحده را به سوی جنگ تجاری نه تنها با ایران، بلکه بطور بالقوه با هر کشور بزرگ تجاری در سراسر جهان پیش می برد. این که آیا این جنگ تجاری آغاز خواهد شد یا نه بستگی به قدرت رژیم تحریم ها دارد.

در مورد دلایل تحریم ها لازم است تاکید کنیم سیاست راهبردی ترامپ برای اعمال تحریم علیه ایران با توجه به تاکید مشاوران کلیدی وی (جان بولتون مشاور امنیت ملی و پمپئو) بر این اساس است که هر دلاری که به سوی ایران فرستاده می شود مستقیم به جیب تندروها می رود و برای رفتارهای مخرب ایران در منطقه هزینه می شود. به باور آنها، این پولها جهان را ناامن کرده و به تقویت نظامی (به گفته آنها) استبدادی تبدیل منجر می کند.

ناگفته نماند در این میان تحریم های ثانویه ایالات متحده سبب خشم متحدان ما نیز شده است؛ بگونه ای که 'دونالد توسک' رئیس شورای اتحادیه اروپا پس از خروج ترامپ از برجام و اعلام بازگشت تحریم ها گفت 'با داشتن دوستی مانند ترامپ آیا دیگر نیازی به دشمن داریم؟' و وزیر دارایی فرانسه نیز در واکنش به این اقدام واشنگتن گفت 'آیا ما اروپاییان تابع آمریکا هستیم؟'
در ۱۸ م مه (۲۸م اردیبهشت) پس از اعلام خروج آمریکا از برجام، 'ژان کلود جانکر' رئیس کمیسیون اروپا اعلام کرد اتحادیه در حال بررسی اقداماتی برای ممانعت از تاثیر تحریم های آمریکا بر شرکت های اروپایی و نیز به دنبال مکانیسمی است که به کشورهای عضو امکان پرداخت مستقیم پول نفت ایران را بدون استفاده از موسسات مالی ایالات متحده می دهد. وی گفت 'وظیفه ما این است که بتوانیم به منظور حفاظت از کسب و کارهای اروپایی، بخصوص کسب و کارهای کوچک و متوسط خود را حفظ کنیم.' در 6 ژوئن (خرداد ماه)، اتحادیه اروپا به صورت رسمی قانون خود برای جلوگیری از تحریم های مربوط به ایران را به روز رسانی کرد.

هرچند اروپایی ها ممکن است به تحقق وعده های جسورانه خود در مواجهه با فشارهای اقتصادی ایالات متحده بر شرکت هایشان قادر نباشند (تنها هفته گذشته سه کشور عضو اتحادیه اروپا به دولت ترامپ نوشته اند و خواستار معافیت شرکت های اروپایی از تحریم های ایالات متحده شدند. هر چند امیدی به دریافت پاسخ ثبت وجود ندارد)، اما ایالات متحده تا چه اندازه می تواند از تحقیر متحدانش سود ببرد؟ این در حالیست که رهبران اروپایی در حال گسترش روابط خود با جهان هستند و همانگونه که شاهد بودیم 'امانوئل مکرون' رئیس جمهوری فرانسه بتازگی با پوتین در روسیه دیدار کرده و 'آنگلا مرکل' صدر اعظم آلمان هم به چین سفر کرده است.

بنا بر این در هفته های آینده شاهد پیامدهای تصمیم نادرست رئیس جمهوری ایالات متحده خواهیم بود و در این صورت کشورهای اروپایی هم باید میان تجارت با آمریکا و ایران یکی را انتخاب کنند و این در حالی است که سطح تجارت آمریکا و اروپا با ایران قابل مقایسه نیست؛ به طور مثال کل تجارت فرانسه با ایران در سال به ۳.۸ میلیارد دلار می رسد حال آنکه تبادلات بازرگانی ایالات متحده و فرانسه یک میلیارد دلار در روز است. در این میان تنها برندگان تصمیم نادرست آمریکا، چین و روسیه خواهند بود که همچنان به رابطه با ایران ادامه خواهند داد و ایران نیز با تکیه بر این متحدان در برابر تحریم های آمریکا ایستادگی خواهد کرد.

در نهایت نباید فراموش کرد تصمیم عجولانه و بی پروای ترامپ جهان را ناامنتر، خاورمیانه را پرآشوبتر و خطر درگیری های خشونت بار را بیشتر خواهد کرد.

* 'نشریه نشنال اینترست در طول تقریبا سه دهه فعالیت از آغاز کار خود را با تمرکز بر سیاست خارجی شروع کرد. این نشریه در سال ۱۹۸۵ توسط 'ایروینگ کریستول' و 'اوون هریس' تأسیس شد و با متفکران و دولتمردانی همچون 'دیسراییل'، 'بیسمارک' و 'هنری کیسینجر' ارتباط دارد. گرچه سیاست های بین المللی در چند دهه گذشته بطور قابل توجهی تغییر کرده است، اما اساسنامه این نشریه همچنان بدون تغییر باقی مانده است و تمرکز خود را بر روی سیاست خارجی در راستای منافع ملی آمریکا قرار داده است'.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
پربازدید ها