منافع و منابع ایران در ونزوئلا را به جای امن ببرید. سرنوشت سوریه برایش رقم نخورد

واهمه از روزی داریم که مسولی خواسته یا نه خواسته بگوید که یک تن طلا در اتاقی در بانک ایران و ونزوئلا داشتیم و الان از محل آن خبر نداریم. فلان مقدار دلار نفتی برای انتقال به ایران آماده کرده بودیم اما هنگام فرار باقی گذاشتیم و در رفتیم. از سرنوشت این تعداد نیرو خبر نداریم.

مرد و زنی هم در دولت جدید، به ایران پاسخگو نیست. کمترین احتمال این است که توسط مردم یا مخالفان دولت، سرقت شده باشد. انسان‌های کمی در این کشور گرسنه پیدا می‌شوند که در مقابل سرقت غنائم جنگی مقاومت کنند. از سارقان خودی هم غافل نشویم. کافی است یک گزارش را دو نفری امضا کنند و ماجرا تمام شود.

اخبار این روزهای دهم آذر ۱۴۰۴ حاکی از دور خیز آمریکا برای سرنگونی مادورو و تغییر حکومت ونزوئلا است. بعد از حمله به ایران و بمباران مراکز اتمی، فرهنگی، مردمی و غیره‌ی ایران، آمریکا وقت کمتری برای ایران صرف می‌کند و آماده است که دیگر مشکلات خود را حل کند. بهترین گزینه برای او که در صف انتظار هستند، کشوری مزاحم و دردسر ساز در جنوب قاره، یعنی ونزوئلا است.  

از نظر مسایل انسانی و اقتصادی که مسایل کشورهای کره زمین را می‌نگریم، حکومت‌هایی که مکتب و ایدئولوژی در آنها غلبه دارد و حاکمانش برای برقراری آن تلاش می‌کنند، کشورهایی عقب مانده، مردمی فقیر و اوضاع اقتصادی ویرانی دارند. چین کمونیست هم دیگر برای صدور انقلاب و کمونیستی کردن جهان علاقه و انگیزه‌ای ندارد. به همین ترتیب است اوضاع دموکراسی و مردم سالاری آنها. 

ونزوئلا۲

مکتب گرایی، فقط به یک ایدئولوژی و مکتب جهانی محدود نیست. کشورهایی هستند که تحت تسلط یک خانواده یا الیگارشی خاص اداره می‌شوند و مخالفان خود را به هر طریق ممکن به قتل می‌رسانند.

مشکل ونزوئلا از این قبیل است. اگر دولت مادورو بجای تقابل با آمریکا، مانند چین کمونیست با آمریکا رفتار می‌کرد، مردم کشورش آنها را می‌پرستیدند.

دولت مادورو دوران سختی را می‌گذراند و شمشیر مرگ در بالای سرش آویزان است. وزارت خارجه جمهوری اسلامی و مشاوران محترم رهبر جمهوری اسلامی باید علاج واقعه را قبل از وقوع بنمایند. مانند لاریجانی نشوند که حواسش در ماجرای سوریه جمع نبود. مدیران بانک ایران و ونزوئلا به هوش باشند و منابع ایران را خارج کنند.

اگر کارخانه و تاسیساتی در آنجا ساخته‌ایم، حداقل تجهیزات گران قیمت و قابل فروشش را به طریقی تبدیل کرده و خارج کنیم یا قابل خارج کردن نماییم.

بد نمی‌شود از کشورهای غربی یاد بگیریم. در زمان‌های بحران در کشورهای هدف، مقامات و هموطنان خود را از کشور خارج می‌کنند. حتی اگر برای مدتی به کشور همسایه برای هوا خوری بروند تا شرایط آرام گیرد.