تعداد بازدید: ۱۰۵
سفیر ونزوئلا در ایران گفت:ایالات متحده آمریکا تحت پوشش کمک‌های خیرخواهانه قصد وار کردن دسلح به ونزوئلا را داشت
کد خبر: ۱۰۱۷۱۷
تاریخ انتشار: ۰۳ تير ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۴
اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد
به گزارش سرمدنیوز، فاطمه زهرا نصرالهی_ سفیر ونزوئلا در تهران، به همراه همسر خود از ابتدای ماه ژانویه (۶ ماه پیش) درتهران اقامت دارند و از ۶ فوریه ۲۰۱۹ به طور رسمی به عنوان سفیر کاراکاس در تهران فعال است، او دو پسر دارد که در حال حاضر در ونزوئلا به سر می‌برند و فرزند اول آلکالا کوردونس دکترای فیزیک است و فرزند دیگر هم  به عنوان افسر در ارتش این کشور خدمت می کند.

خبرنگار سیاست خارجی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، در گفت‌وگویی که با کارلوس آنتونیو آلکالا کوردونس سفیر جمهوری بولیواری ونزوئلا در تهران، داشته است نظر این دیپلمات آمریکای جنوبی را پیرامون تحولات اخیر در این کشور جویا شده است .

تلاش های کاخ سفید برای  بی ثبات کردن دولت مادورو تمامی ندارد

 حدود یک سال از برگزاری انتخابات در ونزوئلا و حواشی به وجود آمده بعد از آن را پشت سر گذاشته اید، همچنین  یک ماه از تلاش ناکام برای شکل گیری کودتای دیگر در این کشور می‌گذرد و به واسطه همین تحولات ونزوئلا با فراز و فرود‌های بسیاری روبرو بوده است.در حال حاضر فضای حاکم در این کشور را چطور ارزیابی می کنید؟

آلکالا کوردونس: بله دقیقا همینطور است، ۲۰ مه ۲۰۱۸ انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا برگزار شد، این انتخابات تفاهمی بین دولت و مخالفین کاراکاس بود که به درخواست اپوزیسیون این کشور زودتر از موعد مقرر برگزار شد، این در حالی است که طبق قانون جمهوری بولیواری ونزوئلا دوره انتخابات  در این کشور ۶ ساله است و انتخابات ریاست جمهوری باید در دسامبر سال ۲۰۱۸ برگزار می‌شد.

زمانی که موضوع همه پرسی زود هنگام از سوی دیوان عالی ادارات ونزوئلا و شورای انتخابات تایید شد، اپوزیسیون عدم تمایل خود در این رابطه را  اعلام کرد. اگرچه گروه‌های سیاسی مخالفی هم در قالب ۴ کاندید و رقیب  مادورو در انتخابات شرکت کردند، اما در نهایت مادورو با کسب ۶۷ درصد آرا  پیروز آن شد، به عبارت دیگر حدود ۱۱ میلیون نفر در این همه پرسی شرکت کردند و مادورو با بیش از ۶ میلیون رای برنده انتخابات شد، ولی با این تفاصیل هم مخالفان٬ اپوزیسیون ونزوئلا و دولت ایالات متحده آمریکا نتایج این انتخابات را به رسمیت نشناخت و شرایطی را به وجود آوردند تا از آغاز دومین دوره ریاست جمهوری مادورو در ۱۰ دسامبر جلوگیری کنند.

دولت ایالات متحده و اپوزیسیون ونزوئلا همچنان نتایج این انتخابات را به رسمیت نشناختند و به خوآن گوایدو کمک کردند تا در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۱۹  خود را به عنوان رئیس جمهور خود خوانده این کشور معرفی کند٬ اما قطعا این اقدام خوآن گوایدو غیر قانونی بوده و با قانون اساسی جمهوری بولیواری ونزوئلا مغایرت دارد.

شرایط امروز کاراکاس از سوی کاخ سفید، وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا و پنتاگون طراحی شده بود، تا شرایطی را در ونزوئلا ایجاد کنند که دولت مادورو را بی ثبات جلوه دهند و مردم آن را به رسمیت نشناسند، سپس در سه ماه اول سال ۲۰۱۹ اقداماتی را به بهانه کمک‌های بشر دوستانه برای ونزوئلا انجام داد، در حالی که مشکل امروز کاراکاس حاصل اقدامات یک جانبه گرایانه واشنگتن در ونزوئلا بوده و قصد دارد نتیجه را به جایی برسانند که درصد بالایی از ونزوئلایی‌ها که از مادورو و دولت قانونی کاراکاس حمایت می‌کنند علیه دولت  مستقر و نظام حاکم کشور به پا خیزند.

پشت ژست خیرخواهانه آمریکا برای کمک به ونزوئلا هدفی جز ارسال سلاح نبود

 ایالات متحده آمریکا اقداماتی را تحت عنوان کمک‌های بشر دوستانه به ونزوئلا ارسال کرده بود که پشت پرده این ژست خیرخواهانه  هدفی جز وارد کردن سلاح و مزدور به ونزوئلا وجود نداشت، چراکه کاخ سفید سیاست  بی ثبات کردن دولت مستقر در کاراکاس را دنبال می کند تا از این طریق کنترل منابع استراتژیک این کشور بویژه نفت را در دست بگیرد که در نهایت تلاش های آنها با  شکست روبرو شد.

یکی دیگر از تلاش‌های آمریکا برای بی ثبات کردن ونزوئلا، خرابکاری‌هایی در سیستم‌های الکترونیکی و برقی کاراکاس بود، در همین خصوص واشنگتن اختلالاتی را درتولید و توزیع برق، حمله به سیستم‌های الکترو مگنتیک و اقدامات فیزیکی برای تخریب تاسیسات برقی کاراکاس انجام داد.

۳۱ مارس سال جاری آمریکا تلاش‌هایی برای ایجاد کودتا در ونزوئلا انجام داد، در این اقدام ۱۰۰ نفر از ارتش فریب خورده ونزوئلا هم به حمایت کودتاچیان پرداختند که در نهایت با شکست مواجهه شدند.

آقای سفیر شما در زمان تلاش‌های ایالات متحده آمریکا برای ایجادکودتا، در ونزوئلا در تهران بودید؟ اولین بار چطور از تحولات داخل  با خبر شده اید؟

آلکالا کوردونس: بله من در تهران بودم، پیامی از طرف وزارت خارجه ونزوئلا با مضمون اینکه اقدامات غیر عادی در کاراکاس در حال روی دادن است برای من ارسال شد و بعد از طریق شبکه‌های اجتماعی معتبر، عوامل اطلاعات و سرویس اطلاعات کشورمان متوجه شروع و  پس از مدتی پایان کودتا شدم.

کاخ سفید در ونزوئلا به دنبال بازگرداندن حیاط خلوت خود است

باشگاه خبرنگاران جوان: به نظر شما جرقه این کودتا از کجا بوده است؟ بیشتر چه عواملی (داخلی یا خارجی) در ایجاد آن نقش داشته است؟ انتقاد‌هایی به دولت آقای مادورو وجود داشته است، اما چه اتفاقی افتاد که اپوزیسیون‌ها به سمت تغییر حکومت در این کشور رفتند؟

آلکالا کوردونس: جرقه ایجاد این کودتا عوامل خارجی بودند، چراکه ایالات متحده آمریکا خواهان کنترل مجدد بر منابع ونزوئلا است،و دلیل  ایجاد این آشوب ساقط کردن دولت مستقر و انقلاب بولیواری ونزوئلا بود، درحقیقت کاخ سفید به دنبال روی کار آوردن یک عروسک خیمه شب بازی به نام خوان گوآیدو است، تا  با  تغییر قوانین کاراکاس به نفع خود، منابع ونزوئلا را به دست آورند.

بعد از رفراندوم انتخاباتی هوگو چاوز درسال ۱۹۹۸، ونزوئلا نواقص و ضعف‌های موجود در قانون اساسی را برطرف کرد و به واسطه این تغییرات استقلال، حاکمیت و کنترل بر قوانین خود را به دست آوردیم.

مواردی که مطرح کردم مهمترین دلایل اتفاقات اخیر در ونزوئلا را تشکیل می دهند و با استناد به آنها می توان گفت که در حقیقت نه تنها دولت ترامپ بلکه رئیس جمهور‌های پیشین واشنگتن مانند کلینتون، بوش و اوباما در دوران های مختلف ایالات متحده آمریکا به دنبال بازیابی حیاط خلوت پیشین خود بودند تا از این طریق کنترل  خود در منطقه و ونزوئلا را مجددا به دست آورده و  کنترل در کوبا، نیکاراگوئه ، ونزوئلا و مکزیک را حفظ و بازیابی کنند.


اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد
 اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می گیرد

  با توجه به گفته هایتان به نظر می رسد شما نقش کشور‌های خارجی به ویژه آمریکا را در تحولات اخیر ونزوئلا موثر‌تر از اپوزیسیون‌ها می‌دانید؟

آلکالا کوردونس: بله ایالات متحده در شرایط فعلی ونزوئلا نقش پر رنگ تری  دارد، آنها از طریق گروه لیما (۱۴ کشور تحت حمایت واشنگتن) و اپوزیسیون، سیاست‌ها و اقدامات مداخله جویانه خود را  به کشور تحمیل می‌کنند.‌

با این وجود به عقیده من برای بهتر شدن وضعیت به زمان نیاز داریم. چراکه ۴۰سال از انقلاب اسلامی ایران می‌گذرد و ما هم تجربه ۲۰ سال انقلاب را داریم، هردو به خوبی می دانیم که امکان بروز مسائلی در زمان های مختلف وجود دارد، ولی در این میان  آگاهی مردم حائز اهمیت است و همین امر هم به انقلاب ما کمک خواهد کرد.

در بخش دیگر تحولات اخیر اپوزیسیون ونزوئلا قرار دارد و قطعا آنها در درجه اول نسبت به کشور خود خیانت کرده اند و در طول ۲۰ سال گذشته همواره به اشکال مختلف شاهد توطئه های آنها بودیم،علاوه براین اپوزیسیون تنها به انتقاد کردن بسنده نمی‌کردند و در جستجوی راهی برای ساقط کردن انقلاب بولیواری ونزوئلا بودند، چراکه این انقلاب با منافع آنها در تناقض بود، نکته قابل توجه دیگر این است که اپوزیسیون‌ها همواره در خدمت سیاست‌های ایالات متحده آمریکا بودند، ولی  این امر مانع از ادامه راه ما انقلابی‌های کاراکاس نمی شود و اجازه ایجاد کودتا به آنها را  نخواهیم داد.

 مادورو اعلام کرد که حاضر به مذاکره با مخالفان است، ولی انتخابات دوباره را نخواهند پذیرفت، و در مذاکرات اسلو هم  شاهد دو دستگی در میان برخی از اختلافات بین اپوزیسیون‌ها و مخالفان مادورو بودیم، به عقیده شما آیا آن‌ها می‌توانند برای ادامه مذاکره به یک توافق برسند؟ چطور می‌خواهند با تناقضاتی که بین اپوزیسیون‌ها هستند به یک وحدت رویه برسند؟ آیا دولت حاکم بر ونزوئلا برای ادامه مذاکره شروطی دارد؟

آلکالا کوردونس: از همان اوایل انقلاب ونزوئلا اقدامات یک جانبه گرایانه‌ای برای بی ثباتی در کشور انجام می‌شد،  چاوز همواره اصرار داشتند که با گروه‌های مختلف اپوزیسیون مذاکره کنند، نیکلاس مادورو هم از سال ۲۰۱۴ به بعد موضوع مذاکره با اپوزیسیون و حتی دولت ایالات متحده آمریکا را مطرح کرد، ولی موضوع واگذاری دولت را نمی‌پذیرد، در حقیقت طرز تفکر اپوزیسیون‌ها از سوی کاخ سفید به آن‌ها تحمیل می‌شود، لذا در دولت مستقرکاراکاس هم مانند دولت قبلی، اپوزیسیون با ایده و پیش شرط واگذاری دولت و پست ریاست جمهوری جلو می‌آیند.

در حقیقت هر دو رئیس جمهور (چاوز و مادورو) به مذاکره صلح آمیز با اپوزیسیون‌ها اعتقاد داشتند تا به اهداف و نتیجه‌ای صلح آمیز برسند، اما هربار که این مذاکرات در شرف رسیدن به نتایجی بود، آن‌ها میز مذاکره را ترک کرده وشرایط را نپذیرفتند، چراکه منافع آن‌ها درپایان انقلاب بولیواری و خروج مادورو از دولت، تحقق می‌پذیرد.

آن‌ها همواره رئیس جمهور‌های ونزوئلا را تهدید به کناره گیری از دولت می‌کردند، اپوزیسیون ونزوئلا اصلا خواهان مذاکره نیست و می‌گوید که مادورو از دولت کنار برود و انقلاب بولیواری ونزوئلا از بین برود و سیستم سرمایه داری به قبل از سال ۱۹۹۸ برگردد و مورد حمایت دولت ایالات متحده آمریکا قرار بگیرد و تمام سرمایه و ثروت کشور ما را به ایالات متحده آمریکا واگذار کند.

مذاکره اپوزیسیون‌ها نه تنها در راستای منافع ونزوئلا نیست، بلکه بر پایه اهداف امپریالیسم، کاپیتالیسم (سرمایه داری) و دولت ایالات متحده آمریکا است، همه روسای جمهور ونزوئلا از جمله مادورو به دنبال انجام مذاکره بر اساس قوانین قانون اساسی هستند.

ما همیشه به دنبال حل مسائل با انجام مذاکره هستیم، دولت ونزوئلا هم تمام تلاش خود را در این رابطه به کار گرفت، همچنین مذاکرات اسلو در راستای منافع مردم برگزار شود.

در ۲۰ مه ۲۰۱۸  انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد و انتخابات بعدی در سال ۲۰۲۵ است، ولی مادورو برای اینکه حسن نیت خود را نشان دهد انتخابات را زودتر از زمان موعد برگزار کرد، اپوزیسیون باز هم این شرایط را قبول نکرد، چراکه مردم کاراکاس از آن‌ها حمایت نمی‌کنند، و اپوزیسیون با پشتیبانی دولت ایالات متحده آمریکا جلو می‌آیند.

در حقیقت بین مردم و ارتش ونزوئلا اتحاد قوی وجود دارد، با این شرایط امید می رود که در مذاکرات آینده پیشنهاد واحدی مطرح شود و به نتیجه مطلوبی برسد.

ونزوئلا منتظرحمایت‌های سازمان ملل است

 به نظر شما ونزوئلا  به میانجیگری احتیاج دارند؟ یا خودشان می‌توانند مسائل داخلی خود را حل کنند؟ شما چه پیشنهادی دارید؟

آلکالا کوردونس: رئیس جمهور وقت ونزوئلا از جوامع جهانی، سازمان ملل، روابط بین المللی و دیپلماسی صلح درخواست حمایت کردند، ولی مشکل داخلی کشور ونزوئلا مربوط به مردم ما است که خودمان آن را حل خواهیم کرد.

کشور‌هایی مانند مکزیک، اوروگوئه و بولیوی طرح‌هایی را برای میانجیگری ارائه دادند، همچنین سازمان‌های کاریکو و کشور‌هایی از اتحادیه اروپا هم پیشنهاداتی مطرح کردند، ما هرچیزی که در قالب قانون اساسی ونزوئلا بگنجد را می‌پذیریم و منتظر خبر‌های خوبی از طرف سازمان ملل هستیم.

اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می گیرد/تهران و کاراکاس تحریم‌ها را می‌شکنند

سازمان‌های بین المللی نماینده‌های انتخابی مادورو را قانونی می‌دانند

 در نشست‌های مجامع بین المللی به ویژه سازمان ملل، نماینده‌های آمریکایی سعی می‌کنند که وجهه دیپلمات‌های ونزوئلایی را مخدوش کنند و دولت مادورو را بی اعتبار نشان دهد، در این زمینه چه تصمیماتی اتخاذ کرده اید؟

سفیر ونزوئلا در تهران: سیاستی که نماینده‌های ایالات متحده آمریکا علیه نیکلاس مادورو و انقلاب بولیواری ونزوئلا در پیش گرفته اند، حرکتی در راستای به رسمیت نشناختن  و در پیش گرفتن توطئه علیه دولت مستقر محسوب می شود که در عرصه بین الملل اقدامی غیر قانونی به شمار می آید، با توجه به قانونی بودن ریاست جمهوری مادورو  به رسمیت نشناختن نماینده‌ها و دیپلمات‌های رسمی جمهوری بولیواری ونزوئلا در سازمان ملل مشکل  واشنگتن خواهد بود نه ما.

هرچند کاخ سفید خواهان به رسمیت شناختن افراد و نماینده‌های تحمیلی خود به  خوان گوآیدو است، ولی مهم این است که سازمان ملل متحد و سایر سازمان‌های بین المللی، نماینده‌های انتخابی مادورو را قانونی تلقی می‌کنند. این امری طبیعی است زیرا  تا سال ۲۰۲۵ طبق قانون اساسی ونزوئلا این افراد نماینده کاراکاس بوده و مورد احترام اکثر کشور‌های عضو خواهند بود.

 در جایی خواندم که گوآیدو با اشاره به ماده‌ی ۲۳۳ قانون اساسی ادعا کردند که در شرایط امروز ونزوئلا، مجلس این اجازه را دارد که رئیس جمهور را برکنار کند، آیا این ادعا درست است؟

آلکالا کوردونس: در حقیقت این تعبیری است که خوان گوآیدو از بند ۲۳۳ قانون اساسی جمهوری بولیواری ونزوئلا دارد، چراکه طبق قوانین جمهوری بولیواری ونزوئلا در چند صورت مجلس اجازه دارد رئیس جمهور جدید اتخاذ کند؛ غیبت دائمی رئیس جمهور ونزوئلا، که می‌تواند دلایلی مختلفی داشته باشد مانند؛ مرگ او، در حالی که آقای مادورو الان در قید حیات هستند، در صورت استعفاء رئیس جمهور، در حالی که مادورو  استعفا نداد و نخواهد داد، هنگامی که شورای پزشکی عدم سلامت رئیس جمهور را به مجلس ملی اعلام کند، در صورتی که آقای مادورو در سلامت کامل به سر می‌برد، همچنین در بند ۲۳۳ قانون اساسی جمهوری بولیواری ونزوئلا آمده است که اگر رئیس جمهور پست ریاست جمهوری را ترک کند، مجلس می‌تواند برای کشور تصمیم بگیرد، در حالی که این مورد هم صدق نمی‌کند، یا در صورت ایجاد یک پروسه نظر خواهی از جانب مردم ونزوئلا که در آن خواستار تغییر رئیس جمهور باشند، که این مورد را هم اتفاق نیوفتاد، همچنین در صورتی که انتخابات برگزار شد، و رئیس جمهور منتخب در طول یک ماه طبق قانون اساسی سوگند ریاست جمهوری را یاد نکرد و دولت را در دست نگرفت، در چنین شرایطی هم رئیس مجلس می‌تواند دولت را در دست بگیرد و در طول یک ماه، انتخابات مجددی برگزار کند، درنتیجه این موضوع هم نسبت به آقای مادورو صدق نمی‌کند.

مادورو پیروز انتخابات ۲۰ مه  شد و روز دهم دسامبر سکان دولت را در دست گرفت. با این تفاسیر اینکه  ۲۳ ژانویه گوآیدو خود را رئیس جمهور خواند ادعای بی اساس به شمار می آید، چراکه او تعبیر غلطی از قانون اساسی داشته است، همانطور که گفتم اقدامات خوان گوایدو طرحی بود که از سوی ایالات متحده با دقت بسیار زیادی در راستای بی ثبات کردن شرایط داخلی ونزوئلا انجام شده بود.

دستگیری خوان گوآیدو  بهانه برای حمله نظامی آمریکا را فراهم می کرد

 با این تفاصیل چرا دولت مادورو، خوان گوآیدو را دستگیرنکرده است؟

آلکالا کوردونس: سوال جالبی پرسیدید، این طرح از سوی کاخ سفید برنامه ریزی شده بود، بنابراین اگر گوآیدو دستگیر می‌شد، بهانه‌ای رابه ایالات متحده آمریکا می‌داد، تا با دخالت و حمله نظامی به ونزوئلا وارد عمل شوند، و کشور‌های دنیا را با این موضوع که رئیس جمهور قانونی ونزوئلا دستگیر شده است،  توجیه می‌کرد، بنابراین به همین دلیل گوایدو بازداشت نشد، کاخ سفید درمسئله فلسطین هم با وجود نظارت بیشتر کشور‌های دنیا، اقدامات متعددی علیه آن‌ها انجام می‌دهد.

اما تمام پروسه‌هایی که باید برای رسیدگی به اقدامات خوان گوآیدو انجام شود، طبق قانون اساسی ونزوئلا در حال بررسی است، بنابراین یک روزی خوان گوآیدو به خاطر نقض قانون اساسی مجازات می‌شود، همه چیز در زمان خودش انجام خواهد شد.

 ۵۰ کشور از جمله کانادا، آمریکا و کشور‌های آمریکای لاتین، گوآیدو را به رسمیت شناختند، ترکیه، چین، روسیه و ایران از مادورو حمایت کردند، چرا کشور‌های امریکای لاتین با گوآیدو همراهی کردند؟ رویکرد سایر کشور‌ها در قبال تحولات ونزوئلا را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا امکان دارد برخی از کشور‌ها مانند برزیل در رویکرد خود تجدید نظر کنند؟

آلکالا کوردونس: در حقیقت این ۵۰کشورمورد حمایت ایالات متحده آمریکا هستند و کاخ سفید براساس منافع اقتصادی و یا روابط دوجانبه‌ای که با این کشور‌ها دارد، موجب حمایت آن‌ها از خوان گوآیدو شده است.

در نقشه آمریکای جنوبی کشور‌هایی که اتیکت آبی خورده است، عضو گروه لیما هستند، این مناطق مستقل و توسط رئیس جمهور‌های کشور خود اداره می‌شوند، ولی روسای جمهور آن‌ها در راستای منافع ایالات متحده آمریکا و دکترین مونرو عمل کنند.

در حقیقت روسای جمهور برخی از کشور‌های گروه لیما با کودتای پارلمانی به قدرت رسیدند،  آن‌ها هم به قوانین خود عمل می‌کنند، اما در مواضع اعمالی بین سرمایه داری و سوسیالیسم تفاوت هایی داریم، طبیعتا هرکدام از دریچه دید خود به مسائل می‌نگریم، ولی  تفاوت دیدگاه‌ها حق دخالت در امور داخلی کشورها را به کسی نمی‌دهد.

اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد

 افزایش مهاجران ونزوئلایی باعث واهمه همسایگان این کشور شده است، چراکه در سه سال گذشته حدود سه میلیون ونزوئلایی اقدام به مهاجرت کرده اند، باتوجه به این موضوع دولت مادورو برای برقراری ثبات در این کشور برنامه‌ای دارد؟ چراکه در غیر این صورت مرتب بر تعداد این افراد افزوده و در آن زمان منطقه با بحران مواجهه خواهد شد.

آلکالا کوردونس: این طیف مهاجرت طبیعی نیست، چراکه ناشی از اقدامات یک جانبه گرایانه و زور مدارانه کشور‌های دشمن ونزوئلا یعنی ایالات متحده آمریکا علیه کاراکاس است.

این مهاجرت‌ها جزئی از طرح امپریالیسم به شمار می آید که از طریق تحریم‌های اقتصادی و مالی علیه ونزوئلا اعمال می شود، در حقیقت این تحریم‌ها توسعه کشور ما را هدف قرار داده  و در راستای بی ثبات کردن وضعیت دولتمان گام بر می دارد .

تحریم مالی و اقتصادی علیه کاراکاس هم  به منظور ایجاد  تنش اجتماعی و در جهت افزایش مهاجرت مردم  ونزوئلا اعمال می شود . واشنگتن تلاش می کند تا دل‌های مردم ما  از نفرت نسبت به مقامات کشور پر کرده  و با فریب آن‌ها را به مهاجرت ترغیب کند، همچنین  با زمزمه کردن حرف های نا امید کننده در رابطه با بهبود اوضاع ملت را با وعده کسب  تحصیلات، شغل و رفاه بیشتر به سمت سایر کشورها سوق می دهند، ولی این اظهارات دروغ محض است؛ چراکه ترامپ خواهان در دست گرفتن نیرو‌ی کار ارزان قیمت بوده  و حتی حاضر به ارائه  خدمات اولیه پزشکی و سلامتی به مهاجرین نیست.

با توجه به موارد گفته شده تاکید می کنم که کارا کاس هم طرح‌هایی برای خنثی سازی اقدامات دشمنان ونزوئلا  در دست اجرا دارد که از آن جمله می توان به طرحی تحت عنوان « برای میهن» اشاره کرد، در این راستا به اتباع ونزوئلایی خارج از کشور که امکان و هزینه برگشت به کشور را ندارند، کمک  خواهیم کرد تا هرچه سریعتر به میهن خود بازگردند، که تمامی این برنامه ریزی ها از آن حکایت دارد که دولت مادورو با وجود تمامی تحریم‌های اعمالی همچنان، به دنبال حل مشکلات مردم است.

از مقامات و مردم روسیه، چین و ایران سپاسگزاریم

 نقش ایران و روسیه در تقویت دولت آقای مادورو چقدر است؟ ترکیه و چین هم از دولت مستقر حمایت کردند، چطور می‌شود بین کشور‌ها تعاملی ایجاد کرد تا تحریم‌ها و فشار‌ها کمتر ونزوئلا را تحت تاثیر قرار دهد؟

آلکالا کوردونس: ونزوئلا  کشوری حامی صلح  با مردمانی پر تلاش است،  هوگو چاوز رهبر انقلاب بولیواری ونزوئلا، هم فردی بودند که طرح دوستی را با بسیاری از کشور‌های دنیا پی ریزی کردند.

درمقابل ۵۰کشوری که امروزه تحت نفوذ ایالات متحده آمریکا از خوان گوآیدو حمایت می‌کنند، بیش از ۱۱۰کشور هم وجود دارند که حمایت خود را اعلام نکرده اند و در حقیقت بسیاری حامیان دولت مستقر از کشور‌های عضو جنبش عدم تعهد با ریاست نیکلاس مادورو هستند.

جا دارد تا از حمایت کشور‌هایی مانند جمهوری اسلامی ایران، روسیه، ترکیه و چین تشکر کنم و دولت ما هم همانطور که بار‌ها اعلام کرده است، ازاین کشور‌ها پشتیبانی می‌کند، چراکه کشور‌های نام برده بر اساس ایده و نظریه چند جانبه گرایی عمل می‌کنند همچنین به سایر کشور‌ها احترام می‌گذارند، این کشور ها با اقدامات مداخله جویانه کاخ سفید مقابله می‌کنند.

در اینجا از روسیه، چین، نماینده و سفیر ایران که در شورای امنیت سازمان ملل از ما حمایت می‌کنند، همچنین  اقدامات آقای چاوز در زمینه گسترش تعاملات، تشکر می کنیم، چراکه ونزوئلا ارتباطات بسیار دوستانه، دیپلماتیک، اقتصادی و مالی با این ۴کشور دارد.

پیرزوی دکترین مونرو در منطقه آمریکای لاتین می‌تواند خطری جدی برای بسیاری از کشور‌ها باشد، کشور‌های مخالف خوان گوآیدو ازچند جانبه گرایی حمایت می‌کنند، لذا تلاش‌های آنها در راستای جهان سازمان یافته، فاقد بی نظمی و آنارشیسم است.

اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد

تلاش  آمریکا برای تسلط بر منابع ونزوئلا  از طریق اعمال دکترین مونرو

۲۰ سال از زمان روی کار آمدن چاوزمی گذرد، ونزوئلا هم مانند ایران درگیر تحریم‌های آمریکا است، همچنین ایران هم ۴۰ سال است که به سمت استقلال پیش می‌رود، آیا وضعیت دو کشور را مشابه هم می‌دانید؟ به عقیده شما چطور می‌شود تهران و کاراکاس از تجربه یکدیگر بهره ببرند؟ آیا با همکاری می‌توانند تحریم‌های آمریکا را پشت سر بگذارند؟

آلکالا کوردونس: بله، با توجه به شرایط استراتژیک و موقعیت جغرافیایی، ونزوئلا منابع طبیعی بسیاری در اختیار دارد، این مزیت یکی از دلایل توجه دشمن به سمت کاراکاس است.

ونزوئلا بالاترین ذخایر نفتی دنیا، ششمین ذخایر گاز جهان، آلمینیوم، آهن، طلا، نقره، منابع عظیم آب و زمین‌های گسترده کشاورزی در اختیار دارد، این منابع در راستای خدمت به مردم ونزوئلا و انقلاب بولیواری مورد استفاده قرار می گیرد.

ایالات متحده آمریکا از طریق دکترین مونرو به دنبال بازیابی، دریافت و کنترل مجدد منابع ونزوئلا برای ملت خود است، در عین حال در تهران هم که یک منطقه نفت خیز است، همین هدف را دنبال می‌کند.

دولت جمهوری اسلامی ایران حامی کشور‌های دوست و هم نظر خود است و در طول ۴۰ سال علیه محاصره ایالات متحده آمریکا، صهیونیسم و شرکای این کشور‌ها در منطقه، مبارزه کرده است.

در حقیقت ایران کشوری است که با انقلاب خود توانست به اهدافش برسد، همچنین پیشرفت‌های بسیاری در طول این سال‌ها داشته باشد و بیش از ۹۵ درصد نیاز‌های خود را در داخل تولید کند، در نتیجه می‌توان گفت که این دستاورد‌ها از طریق حمایت و مقاومت مردم به بار نشسته است.

سیاست های یک جانبه گرایانه واشنگتن، تعاملات تهران_کاراکس را هدف قرار داده است

واشنگتن به واسطه سیاست های یک جانبه گرایانه ای که در پیش گرفته است تهران و کاراکاس را به دلیل گسترش همکاری ها  و انعقاد قرار دادها، تفاهم‌های دوجانبه و توسعه تعاملات اقتصادی  مورد هجمه قرار می دهد به عنوان مثال خروج یک طرفه کاخ سفید از برجام ضرر‌هایی برای جمهوری اسلامی ایران در پی داشت، ولی با افزایش تعاملات، همکاری و تقویت ارتباطات تهران و کاراکاس می‌توانیم از تحریم‌های واشنگتن عبور کنیم.

اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد

آلکالا کوردونس: امروزه در حال توسعه روابطمان با تهران هستیم، به عنوان مثال خط مستقیم ایران ونزوئلا از طریق ماهان ایر و کمبیاسا در حال اجرا است، هیئت‌هایی از دو کشور درحال رفت و آمد هستند و در خصوص پروژه‌های مختلفی صحبت می‌کنند، بنابراین طیف وسیعی از قرار داد‌ها بین ایران و ونزوئلا وجود دارد که هیئت‌های دو کشوردر حال کار روی آن هستند.

حاکمان واشنگتن، مالک دنیا نیستند

در شرایط امروز ونزوئلا آمریکا و بسیاری دیگر از کشور‌ها با تلاش برای کودتا به دنبال تغییر حکومت هستند، چه چیزی باعث شده است که انقلاب شما حفظ بماند؟

آلکالا کوردونس: دلیل اصلی حفظ ماندن انقلاب ما، حمایت اکثریت مردم از دولت بولیواری ونزوئلا و رئیس جمهوری قانونی آن، نیکلاس مادورو است، چراکه تا قبل از زمانی که هوگو چاوز روی کار بیاید، مردم کاراکاس در فقر به سر می‌بردند، و دولت‌های پیشین ونزوئلا (تا قبل از سال ۱۹۹۸) در خدمت و کنترل کشور‌‌ های ایالات متحده آمریکا و متحدین آن‌ها بودند، ولی بعد از اینکه چاوز و سپس مادورو دولت را در دست گرفتند، شرایط کشور تغییر کرد، در حقیقت این دو رئیس جمهور تلاش کردند که تمام منابع و ذخایر ونزوئلا به نفع مردم این کشور در جریان بیوفتد.

امروزه ونزوئلا در منطقه آمریکای جنوبی در حال تبدیل شدن به یک قدرت است و به واسطه همین تلاش هاست که  کاخ سفید سعی می کند روابط ما در عرصه بین الملل را محدود کند.

حاکمان ایالات متحده آمریکا تصور می‌کنند که مانند ۲۰۰ سال گذشته، مالک تمام منطقه آمریکای جنوبی، کارائیب و آمریکای مرکزی بوده و در همین راستا هم خواهان به دست آوردن کنترل خود بر تمام نواحی هستند.

کشور‌هایی مانند نیکاراگوئه، بولیوی، ونزوئلا و مکزیک این سیاست های سلطه جویانه کاخ سفید را نمی‌پذیرند، زیرا چگونگی تعاملات بین المللی جزء اختیارات دولت هاست و حاکمان واشنگتن باید بدانند که مالک دنیا نیستند و کشور‌ها  خود نحوه تعاملاتشان در عرصه دیپلماسی را تعیین می کنند، چراکه این روابط در صورت پیگیری و ادامه یافتن، در دراز مدت جواب خواهند داد.

در نتیجه هر کشور‌ به صورت مستقل حق تعیین سرنوشت برای آینده خود را دارد. دشمنان ما از طریق ابزارهایی که در اختیار دارند خواستار نقض قوانین داخلی ونزوئلا هستند، با این وجود کاراکاس همچنان خواهان صلح است اما این رویکرد باعث نمی شود در مقابل فشارهای وارده از سوی دشمن  ایستادگی نکنیم  و قطعا برای دفاع از قانون اساسی، مردم و ادامه استقرار دولت فعلی  در راستای منافع ونزوئلا عمل خواهیم کرد.

 

اپوزیسیون ونزوئلا از کاخ سفید دستور می‌گیرد



نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار