اعتراف رسمی عارف (دولت) به شرایط جنگی در کشور

حکومت سایه‌ها

محمد رضا عارف معاون اول رییس جمهور گفت که: دولت از نخستین روزهای فعالیت خود با شرایط جنگی مواجه بود و در تمام این مدت در شرایط جنگی دولت را ارائه کرده‌ایم. از شهادت مهمان رسمی کشور در تهران تا تحمیل جنگ دوازده ‌روزه از سوی دشمن، و واقعیت این است که در تمام این مدت عملا در شرایط جنگی دولت را اداره کرده‌ایم.

دولت این را میداند اما شرایط حاکم بر قراردادهای شرکت‌ها و قراردادهای تجاری را شامل شرایط جنگی و فورس ماژور نمی‌نماید!؟

عارف باید توجه کند که یک دولت، حاصل جمعِ تمام نهادهای خصوصی و دولتی و غیره است. بنابراین تمام کشور از جمله شرکت‌های خصوصی و مردم نیز در شرایط جنگی بودند. موارد زیر نیز در شرایط جنگی بوده‌اند:
– مردم
– شرکت‌ها
– بقالی‌ها
– تولیدی‌ها
– رانندگان تاکسی و مسافری
– معلمان کشور
– کارمندان
– و کل کشور

قابل توجه است که بعد از اشغال مشکوک سفارت آمریکا در تهران، حدود ۴۵ سال است که در شرایط جنگی به سر می‌بریم.

دشوار نیست محاسبه کنیم، کشوری که ۴۵ سال در شرایط جنگی باشد، چه بر سر ارکان آن می‌آید. یکی از نتایج آن، تربیت هزاران قاچاقچی رسمی دولتی و شخصی و تراستی با ۱ درصد کارمزد است. این قاچاقچیان، بعد از پایان تحصیل در حین خدمت خود، به جان ملت ایران افتاده و از هر دری که بتوانند بطور غیر قانونی وارد شده و خزانه کشور و ملت را خالی می‌کنند.

یک نمونه آن بابک زنجانی است که هیچ کس نمی‌پرسد این همه مال را که خودش می‌گوید ۲۰ تا ۵۰ میلیارد دلار در خارج آماده کرده است، از کجا آورده. ترامپ بعد از ۶۰ سال کار در آمریکا و داشتن پدری پول دار، هنوز نتوانسته ثروتش را به ۱۰ میلیارد دلار برساند. بابک زنجانی چگونه در عرض ۱۰ سال این مقدار پول بدست آورده و از کجا؟ دولت‌های سایه چه نقشی داشته‌اند و چقدر برده‌اند؟ به همین دلایل است که به هر قیمی حکومت را چسبیده‌اند و رها نمی‌کنند. به هر قیمتی.